ಇನ್ನು 10 ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಚೀನಾ ನಡುವೆ ಸಂಭವನೀಯ ಯುದ್ಧ?

ಚೀನಾದ ತಗಾದೆ ಶುರುವಾದಮೇಲೆ ಭಾರತ ೬೪ ಸಾವಿರ ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಸೇನೆಗೆ ಹೊಸ ಆಯಾಮ ನೀಡುವ ಯೋಜನೆಗೆ ಅಸ್ತು ಎಂದಿದೆ. ಸಾವಿರಾರು ಸೇನೆಯ ತುಕಡಿಗಳನ್ನ ಹೊಂದಿದ ಸ್ಟ್ರೈಕಿಂಗ್ ಕಾರ್ಪ್ ನಿಯೋಜಿಸಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದೆ. ಹಿಂದಿನ ವಾರದ ದಿ ವೀಕ್ ಪ್ರಕಟಿಸಿರುವ ಸೇನಾ ವಲಯದ ಅಭಿಮತದ ಪ್ರಕಾರ ಚೀನಾ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಎರಗಿ ಬರುವುದು ಅಷ್ಟೇನೂ ಸುಲಭದ ಕೆಲಸವೇನಲ್ಲ. ಚೀನೀಯರು ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿದರೆ, ಭಾರತವು ಚೀನಾದ ದುರ್ಬಲ ವಲಯಗಳ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಲಿದೆ. ಟಿಬೆಟ್ ಮೂಲಕ ಸಾವಿರಾರು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಉದ್ದದ ರೈಲು ಮಾರ್ಗ ನಿರ್ಮಿಸಿ ಸೇನೆಯನ್ನ, ಜನರನ್ನ ವಾಯುಪುತ್ರನ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಬೀಗುತ್ತಿರುವ ಚೀನಾ ಅದೇ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಕಳವಳಗೊಂಡಿದೆ. ಟಿಬೆಟ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ರೈಲು ಮಾರ್ಗ ಹಲವಾರು ಸೇತುವೆಗಳನ್ನ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಾಡು. ಎಷ್ಟೇ ಎತ್ತರದಿಂದ ನೋಡಿದರೂ ನೆಲ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ನಾಲ್ಕು ಸೇತುವೆಗಳನ್ನ ಒಡೆದು ಹಾಕಿದರೆ ಚೀನೀಯರು ಸೇನೆಯನ್ನ ಜಮಾವಣೆ ಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ ರೈಲನ್ನ ಬಳಸಲಿಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಅವನ್ನ ಮರು ನಿರ್ಮಿಸಿ ರೈಲು ಚಲಿಸುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ವಾರಗಳೇ ಬೇಕಾಗುತ್ತವೆ. ಜೊತೆಗೆ, ಟಿಬೆಟಿನಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವ ನದಿಗಳಿಗೆ ರಾತ್ರೋ ರಾತ್ರಿ ಸೇತುವೆಗಳನ್ನ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವ ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮದ, ಚಾಣಾಕ್ಷ, ಸಮರ್ಥ ಎಂಜಿನಿಯರುಗಳ ಬಳಗವಿದೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ. ನಮ್ಮ ಸೇನೆಯ ಎಂಜಿನಿಯರುಗಳ ಈ ಎಲ್ಲ ವಿಶೇಷಣಗಳೂ ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಸಂಭವಿಸಿದ ಉತ್ತರಾಖಂಡದ ಪ್ರಾಕೃತಿಕ ಅವಗಢದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಾಬೀತಾಗಿದೆ.

Sino India War in another 10 months - report by headlinestoday

ಇವತ್ತಿನ ಸುದ್ದಿ – ಇನ್ನು ಹತ್ತು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಚೀನಾ ಯುದ್ಧ ಸಂಭವ – ಹೆಡ್‍ಲೈನ್ಸ್ ಟುಡೇ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ. ಜೊತೆಗೆ ಮಿಲಿಟರಿ ಜರ್ನಲ್‌ಗಳ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನ ಆಧಾರವಾಗಿ ಸೇರಿಸಿದೆ. ಯುದ್ಧವೇನಾದರೂ ಸಂಭವಿಸಿದರೆ, ಅದು ಸೇನೆಯ ಮೂರು ವಿಭಾಗಗಳ ಮುಖಾಮುಖಿ ಅಂತಾ ಅಂದುಕೊಂಡರೆ ತಪ್ಪು. ಇನ್ನೊಂದು ಮಜಲಿದೆ. ವಿದ್ಯುತ್ಕಾಂತೀಯ ವಲಯದ ಯುದ್ಧ. electromagnetic war. ತನ್ನ ಶತೃ ದೇಶದ ಸಂವಹನವನ್ನೇ ಬಂದ್ ಮಾಡುವುದು. ಅವರು ಬಳಸುವ ಫ್ರೀಕ್ವೆನ್ಸಿ ಬ್ಯಾಂಡ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಅನಪೇಕ್ಷಿತವಾದ ದೋಷಗಳನ್ನ ಸೇರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಮಾಹಿತಿ ಕದಿಯುವುದು. ಸರಳವಾದ ನಿದರ್ಶನ ಕೊಡುವುದಾದರೆ, ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರ ಮನೆಗೆ ಒಂದು ಹೂ ಗುಚ್ಛವನ್ನ ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ಕಳಿಸಿರುತ್ತೀರಿ. ಆದರೆ, ಅದು ಅವರನ್ನ ಮುಟ್ಟುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಕಸದ ಬುಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿತವಾಗಿದ್ದರೆ? ಇದನ್ನೇ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ noise ಅನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಎಂಥಾ ವಿಪರ್ಯಾಸ ಅಂದ್ರೆ ನಾನು ಇದನ್ನ ಫೇಸ್ ಬುಕ್ಕಿನ ಭಿತ್ತಿಯಮೇಲೆ ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಬಳಸುತ್ತಿರುವ ಎಂಟಿಎಸ್ ಕಂಪನಿಯ ಮೋಡೆಮ್ ಹುವೇಯ್ ಕಂಪನಿ ಉತ್ಪನ್ನ..! ನಾವು ಟೆಲಿಕಾಂ ನೆಟ್‍ವರ್ಕನ್ನ ಮಾತ್ರ ಆರಿಸಬಹುದು. ಅದರ ಹಾರ್ಡ್‌ವೇರ್ ಉತ್ಪಾದಕನನ್ನ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಕಾಶ್ಮೀರ, ಸಿಕ್ಕಿಂ ನಮಗೆ ಒಂದು ಥರಾ ಕಂಡರೆ ಚೀನೀಯರಿಗೆ ಒಂದು ಥರಾ ಗೂಗಲ್ ಭೂಪಟದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ. ಗೂಗಲ್‌ನಂಥ ಕಂಪನಿಯನ್ನೇ ಚೀನಾ ಸದೆಬಡೆದು ತನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಚೀನೀ ಕಂಪನಿಯನ್ನ ಬಿಟ್ಟೀತಾ ಚೀನಾ? ಹಾರ್ಡ್‌ವೇರ್ ಕೋಡಿಂಗ್ ಡೀಕೋಡಿಂಗ್, ವಿನ್ಯಾಸ, ದೋಷಗಳು, ಎಲ್ಲವನ್ನ ಕಸಿದುಕೊಂಡರೆ ಏನು ಗತಿ?

ಇದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ಒಂದು ಮಗ್ಗುಲಿದೆ. ಎಂಟಿಎಸ್ ರಿಲಾಯನ್ಸ್ ಕಂಪನಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿರುವ ಹಲವು ಕಂಪನಿಗಳ ಡೇಟಾಕಾರ್ಡ್/ಮೋಡೆಮ್‌ಗಳು ಹುವೇಯ್ ಕಂಪನಿಯವು. ಆಗಸ್ಟ್ ೮ ರಂದು ಡಿಜಿಟಲ್ ಟ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಿರುವ ಲೇಖನದ ಲಿಂಕನ್ನೂ ಕೂಡಾ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ ಓದಿ. ಅಮೇರಿಕಾದ ಸಿ.ಐ.ಎ ಮತ್ತು ಎನ್.ಎಸ್.ಎ.ನ ಹಿಂದಿನ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ಮೈಕೆಲ್ ಹೆಡೆನ್ ಚೀನೀ ಟೆಲಿಕಾಂ ಕಂಪನಿಗಳು ಅಮೇರಿಕಾದ ಭದ್ರತೆಗೆ ಆತಂಕಕಾರಿ ಅಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅಮೇರಿಕಾವೇ ಚೀನಾ ಕಂಡು ಬೆಚ್ಚಿ ಬೀಳುತ್ತಿದೆ. ಇನ್ನು ಬಗಲಲ್ಲಿರುವ ಭಾರತ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕುಳಿತಿರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಅಲ್ಲಿಗೆ, ಭಾರತದ ಅಷ್ಟು ಕೋಟಿ ಚೀನಾ ನಿರ್ಮಿತ ಡೇಟಾ ಕಾರ್ಡುಗಳು, ಮೊಬೈಲುಗಳ ಕತೆ ಏನು? ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ.

ಚೀನಾ ಜೊತೆಗಿನ ಸಂಭವನೀಯ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಇನ್ನು ಹತ್ತು ತಿಂಗಳಿದೆ. ಯಾವ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಎಗರಿ ಬೀಳಲಿದೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಹೊರಟುನಿಂತ ರಕ್ಷಣಾ ಸಚಿವ ಎ.ಕೆ. ಆಂಟನಿ ಚೀನಾ ತಲುಪುವ ಮೊದಲೇ ಅಲ್ಲಿಯ ಜನರಲ್ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಒಂದು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನೂ ಯುಪಿಎ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ..! ಇನ್ನೊಂದು ವರ್ಷವಾದಮೇಲೆ ಮೋದಿಯವರು ಜನಬೆಂಬಲದಿಂದ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿ ಆರಿಸಿ ಬಂದರು ಎಂದೇ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಅಂಬಾನಿಗಳು ಮೋದಿಯವರನ್ನ ಎಷ್ಟೊಂದು ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ ಅಂದ್ರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಹಿಂದೆ ನೂರು ಪಟ್ಟು ಪ್ರತಿಫಲ ನಿರೀಕ್ಷಿಸದೇ ಇರಲಿಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಅಂಬಾನಿಗಳು ವ್ಯಾಪಾರೀ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯಿಂದ ದೇಶದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯನ್ನ ಬಲಿಕೊಡುವುದಿಲ್ಲವೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಏನು ಖಾತರಿ?

ಕೊನೆಗೆ ಒಂದು ಮಾತು. ಈಗ ಅನುಮತಿಸಿರುವ ೬೪ ಸಾವಿರ ಕೋಟಿಯ ಯೋಜನೆಗೂ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ, ಕಮೀಷನ್ನಿನ ವಾಸನೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತದೆ. ಇಷ್ಟು ದಿವಸ ಇಲ್ಲದ್ದು ಒಂದೇ ಸಲಕ್ಕೆ ದೇಶ ಪ್ರೇಮ ಅತಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಅರವತ್ನಾಕು ಸಾವಿರ ಕೋಟಿ ಅಂದ್ರೆ ಸುಮ್ನೇನಾ? ಸಧ್ಯಕ್ಕೀಗ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಎಷ್ಟೊ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ಎಂಜಿನಿಯರುಗಳಿಗೆ ಕೆಲಸವಿಲ್ಲ. ಕಾರಣ ಆರ್ಥಿಕ ಹಿಂಜರಿತ. ಬೇರೆ ದೇಶಗಳಿಂದ ಯುದ್ಧೋಪಕರಣಗಳನ್ನ ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ನಮಗೆ ಎರಡು ರೀತಿಯಿಂದ ಹೊಡೆತ.
ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ನಮಗೆ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮವರು ಮೇಂಟೇನೆನ್ಸ್ ಎಂಜಿನಿಯರುಗಳಾಗುತ್ತಾರೆಯೇ ಹೊರತು ಡಿಸೈನ್ ಎಂಜಿನಿಯರುಗಳಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಹಿಂದೆ ಉಳಿಯುತ್ತೇವೆ.
ಎರಡನೆಯದಾಗಿ. ನಾವು ಸ್ವಂತ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಮೇಲೆ ಯುದ್ಧೋಪಕರಣಗಳನ್ನ ನಮಗಾಗಿ ತಯಾರಿಸುವುದನ್ನ ಕಲಿಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಹೊರ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಮಾರಲಿಕ್ಕೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಲಾಭವೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಸರ್ಕಾರಗಳು ದೇಶೀಯಾವಾಗಿ ಯುದ್ಧೋಪಕರಣಗಳನ್ನ ತಯಾರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಲಿ. ಇದು ಅತಿ ನಿಧಾನವಾದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ. ಒಂದೇ ದಿವಸದಲ್ಲಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳನ್ನ ಕಲಿಯಲಿಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇವತ್ತು ಶುರು ಮಾಡಿದರೆ, ಇನ್ನು ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಂತಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಜೊತೆಗೆ, ದಂಡಿಯಾಗಿ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕಾಲೇಜುಗಳನ್ನ ಕಟ್ಟಲಿಕ್ಕೆ ಅನುಮತಿ ಕೊಟ್ಟು, ಆ ಹುಡುಗರು ಮೊದಲ ಸೆಮಿಸ್ಟರಿನಲ್ಲೇ ಫೇಲಾಗಬಾರದು, ಕಾಲೇಜು ಫೀಸು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತದೆ ಅಂತಾ ಪ್ರತಿ ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಹದಿನಾರು ಮಾರ್ಕ್ಸು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಏಕರೀತಿಯ multiple choice questions ಕೊಟ್ಟು ಬೇರೆಯವರಿಂದ ಕಾಪಿ ಹೊಡೆದು ಬರೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟು, ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ಬಡ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್‌ನತ್ತಲೇ ಸುಳಿಯದಂತೆ ಶುಲ್ಕ ಏರಿಸಿ, outdated syllabus ಇಟ್ಟರೆ ಇನ್ಯಾವ ಸೀಮೆ ಎಂಜಿನಿಯರುಗಳು ತಯಾರಾದಾರು?

http://www.digitaltrends.com/mobile/huawei-were-not-a-security-threat-were-just-a-pawn/

ಮೌನವೇಕೆ..?

     ಪಕ್ಕದ ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಟಿಬೆಟ್ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಗಾಗಿ ಹೋರಾಟ ತೀವ್ರಗೊಂಡಿದೆ. ಬೌದ್ಧ ಬಿಕ್ಷುಗಳು ಲ್ಹಾಸಾದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ತೀವ್ರಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಲ್ಹಾಸಾ ಅಕ್ಷರಶಃ ಬೆಂಕಿಯುಂಡೆಯಂತಾಗಿದೆ. ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಶಮನ ಕಂಡರೂ, ಬೂದಿ ಮುಚ್ಚಿದ ಕೆಂಡ. ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಧೋರಣೆಯ ಚೀನಾ ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರರಿಗೆ ‘Dead’line ನೀಡಿದ್ದು ಮುಗಿದಿದೆ. ಹೋರಾಟವನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕಲಿಕ್ಕೆ ಹರಸಾಹಸ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇದೆ.  ಹತ್ತಿಕ್ಕಿದಷ್ಟೂ ಹೋರಾಟ ತೀವ್ರತೆ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಅದೇ ಈಗ ನೆಡೆಯುತ್ತಿರುವುದು. ಹೋರಾಟಗಾರರನ್ನು ಮಾತುಕತೆಗೆ ಆಹ್ವಾನಿಸುವುದು ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ, ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹೀ ಚೀನಾ ಆಡಳಿತಗಾರರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಟಿಬೆಟ್ಟಿಯನ್ನರು ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದಾದರೂ ಏನನ್ನ? ಮೊದಲು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ವತಂತ್ರ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದವರು ಈಗ ಕೇವಲ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆ ಬದಲಾಗಿ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆ, ಟಿಬೆಟ್ಟಿಯನ್ನರ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವಂತೆ ಬೇಡಿಕೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅದನ್ನೂ ಚೀನಾ ಕಾನೂನಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಿಸಲಾಗಿರುವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಮುಖಾಂತರವಾಗಿ. ಟಿಬೆಟನ್ನ ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡು, ಅದರ ಸಕಲ ಸಂಪನ್ಮೂಲವನ್ನೂ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಚೀನಾ ಅಲ್ಲಿನ ಜನರಿಗೆ ನ್ಯಾಯ ಒದಗಿಸುವುದು ತರವಲ್ಲವೇ?  ಟಿಬೆಟ್ಟಿನ ಜನ ಸರಿಯಾದ ಸಮಯಕ್ಕೇ ಹೋರಾಟ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಒಲಂಪಿಕ್ ಕ್ರೀಡಾಕೂಟ ನೆಡೆಯುವ ಸಮಯ. ಚೀನಾವನ್ನು ಇಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಲುಕಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆಡಳಿತಗಾರರಿಗೆ ಪಾಠ ಕಲಿಸಲು ಸರಿಯಾದ ಸಮಯ. ಯಾವ ಕೆಲಸಗಳನ್ನೂ ಮಾಡದೇ ಓಟು ಕೇಳಲಿಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಿಗೆ ಮತದಾರರು ಚುನಾವಣಾ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧಿ ಕಲಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇ ಅದೇ ಥರ.

     ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಹೇಳ ಹೊರಟಿರುವುದು ಭಾರತೀಯ ರಾಜಕೀಯ ಆಡಳಿತಗಾರರ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯತೆಯನ್ನು. ವಿದೇಶಾಂಗ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಎದೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದವರಿಲ್ಲವೇ? ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಟಿಬೆಟಿಯನ್ನರ ಹತ್ಯೆನೆಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡುವಷ್ಟು ಸಮರ್ಥವಿಲ್ಲವೇ ಭಾರತ..? ಅಷ್ಟೊಂದು ನಿರ್ಬಲತೆ ಇದೆಯೇ ಭಾರತಕ್ಕೆ? ಪಶ್ಚಿಮ ದೇಶಗಳು, ಅಮೇರಿಕಾ ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಸೌಹಾರ್ದಯುತವಾಗಿ ಸಮಸ್ಯೆ ಬಗೆಹರಿಸುವಂತೆ ಹೇಳಿವೆ. ಆದರೆ, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ದನಿ ಇದೆಯೆಂಬುದನ್ನೇ ಮರೆತಂತಿದೆ. ಪಕ್ಕದ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಥರಾವರೀ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹೀ ಪ್ರೇರಿತ ಕೊಲೆಗಳು ನೆಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಭಾರತದ ದಿವ್ಯ ಮೌನ. ಎಡ ಪಕ್ಷಗಳು ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿವೆ ಎಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಚೀನಾವನ್ನೂ ಟೀಕಿಸದ, ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳುವ ಅಧಿಕಾರವನ್ನೂ ಯುಪಿಎ ಸರ್ಕಾರ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆಯೇ? ಅಣು ಒಪ್ಪಂದ ಅಮೇರಿಕಾದ ಜೊತೆ ನೆಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನೋ ಒಂದೇ ಒಂದು ಕಾರಣಕ್ಕೆ, ಅದನ್ನು ಶಾನೆ ವಿರೋಧಿಸುವ ಕಮ್ಮ್ಯುನಿಷ್ಟರು ಅದೇ ಒಪ್ಪಂದ ರಷ್ಯಾದ ಜೊತೆ ಆಗಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನ ನಗುಮೊಗದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬರೋದು ನಿಷ್ಠೆ ಸಿದ್ಧಾಂತಕ್ಕೋ ತನ್ನ ದೇಶಕ್ಕೋ ಅನ್ನೋದು. ದೇಶಕ್ಕೆ ಅನ್ನೋದಾದ್ರೆ, ದೇಶದ ಹಿತ ಮೊದಲ ಆದ್ಯತೆಯಾಗಬೇಕು. ಸಿದ್ಧಾಂತಕ್ಕೆ ಅನ್ನೋದಾದ್ರೆ, ಅದು ದೇಶಕ್ಕೆ ಯಾವ ದ್ರೋಹವನ್ನು ಬಗೆಯಲೂ ಹಿಂಜರಿಯದಂಥ ಮನಸ್ಥಿತಿ.

    ಕಮ್ಮುನಿಸಂ ಅನ್ನುವುದು ಬಡವರ, ಶೋಷಿತರ ಪರವಾಗಿ ನಿಂತು ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಗಳ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಿಂತು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವಂಥದ್ದು. ಆದರೆ, ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಸಮಾಜವಾದಕ್ಕೂ ಅದಕ್ಕೂ ಬಹಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದುಕೊಂಡೇ ಬಡವರ, ಶೋಷಿತರ, ದಲಿತರ ಪರವಾಗಿ ಹೋರಾಡಬಹುದು. ಆದರೆ, ಚೀನಾದ್ದು ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಧೋರಣೆ. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವಿಲ್ಲದ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜೆಗಳ ಹಕ್ಕುಗಳು ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಕಮ್ಯುನಿಸಂ ಅನ್ನೋದು ಈಗ ಶುದ್ಧ ಶೋಷಕರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಬಿಡಿ ಬಿಡಿಯಾಗಿ ಬಿಡಿಸಿಡುತ್ತಿದೆ. ಕಮ್ಮ್ಯುನಿಸಂ ಅನ್ನೋದು ಬಡವರ ಪರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವಂಥದ್ದು ಅನ್ನೋದಾದರೂ, ಅದು ನೆಗೆಟಿವಿಟಿಯ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿದೆ. ಬಡವರನ್ನು, ದಲಿತರನ್ನು ವೋಟ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಮ್ಮ್ಯುನಿಷ್ಟರು ಅವರನ್ನು ಬಡವರನ್ನಾಗಿಯೇ ಉಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬಡವರ ಸ್ಥಿತಿ ಉತ್ತಮಗೊಳ್ಳಲು ಯಾವ ಕ್ರಮಗಳನ್ನೂ ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಬಡವರೇನಾದರೂ ಸ್ಥಿತಿವಂತರಾದರೆ, ಅನುಕೂಲಸ್ಥರಾದರೆ, ಕಮ್ಮ್ಯುನಿಸಂ ದುರ್ಬಲವಾಗುತ್ತರೆ.  ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಬಡವರನ್ನು ಬಡವರನ್ನಾಗಿಯೇ ಉಳಿಸುವ ಹುನ್ನಾರ. ಬಡವರನ್ನು ಶ್ರೀಮಂತರ ವಿರುದ್ಧ ದಂಗೆ ಎಬ್ಬಿಸಿ, ಲೂಟಿ ಮಾಡಿ, ಅರಾಜಕತೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಅದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಲಾಭ ಪಡೆಯುವುದು ಕಮ್ಮುನಿಸಂ ಆಗುತ್ತಿದೆ.

    ವಾಸ್ತವದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವ, ಪ್ರತಿಸ್ಪಂದಿಸುವ ಡಾ.ಯು.ಆರ್.ಅನಂತಮೂರ್ತಿಯವರು(Dr.U.R.Ananthamurthy) ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಶಂಕಿತ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರನ್ನು ವಶಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ ಅಮಾಯಕರನ್ನು ಬಂಧಿಸಬೇಡಿ ಎಂದರು. ಆದರೆ, ದೇಶದ ಭದ್ರತೆಯನ್ನು ಮಾನವೀಯತೆ, ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳು ಇವುಗಳ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ ನೋಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ದೇಶ ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮುಖ್ಯವಾದದ್ದು, ಸಿದ್ಧಾಂತ, ಮತ, ಭಾಷೆ, ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೀರಿದ್ದು. ಅವುಗಳನ್ನು ಮೀರಿದಾಗಲೇ ದೇಶ ಸುಭದ್ರವಾಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯ. ಬಲಪಂಥೀಯತೆ ಇರುವಂತೆ ಎಡಪಂಥೀಯತೆ ಕೂಡಾ ಇದೆ. ಆದರೆ ಇವೆರಡೂ ಸಮಾನಾಂತರದಲ್ಲಿ ನೆಡೆ ಹೊಂದಿರುವಂಥವು.(ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಯಾವ ಪಂಥವನ್ನೂ ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ) ಆದರೆ, ದೇಶದ ಭದ್ರತೆ ಎದುರಾದಾಗ, ಇಂಥಾ ಸಮಾನಾಂತರತೆ(Parallelism) ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾದುದು. ಕಮ್ಮ್ಯುನಿಸಂನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವರು ಕಮ್ಮ್ಯುನಿಸಂ ಪ್ರೇರಿತ ಕೊಲೆಗಳನ್ನು ಖಂಡಿಸದಿರುವುದು ವಿಷಾದನೀಯ.   ವೈದಿಕತೆಯ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ವಿರೋಧಿಸಿ, ಬಸವ ಬುದ್ಧರನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಅನಂತಮೂರ್ತಿಯವರು, ಬುದ್ಧನ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವಾಗ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕತೆಗೆ ನಿಷ್ಠೆ ಹೊಂದಿ ಖಂಡಿಸದಿರುವುದು ಸಾಹಿತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೆ ಇರಬೇಕಾದ ತಟಸ್ಥತೆಯ ಲಕ್ಷಣವಲ್ಲ.  ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕತೆಯ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯ ಅನ್ಯಾಯ ಗೌಣವಾಗುವುದು ಉತ್ತಮಿಕೆಯ ಲಕ್ಷಣವಲ್ಲ. ಇದು ಮಿಥ್ಯಾ ಜಾತ್ಯಾತೀತತೆಯಾಗುತ್ತದೆ.  

(ಈ ಲೇಖನ ಇಂದಿನ, ೧೯ ಮಾರ್ಚ್ ೨೦೦೮ ರ ‘ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ’ ದ ‘ವಾಚಕರ ವಿಜಯ’ದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿದೆ)