ಹೊಗೇನಕಲ್ : ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ, ಧಮಕಿಗಳಿಗೆ ಧಮಕಿಗಳಿಂದಲೇ ಉತ್ತರಿಸಬೇಕಲ್ಲವಾ?

    ತಮಿಳ್ನಾಡು ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಹೆಂಗೆ ಅಂದ್ರೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಪಾಕಿಸ್ಥಾನ ಹೆಂಗೋ ಹಂಗೆ ಅಂತಾ ಸಲೀಸಾಗಿ ಹೇಳಿಬಿಡಬಹುದು. ಕನ್ನಡಿಗರದ್ದು ಮೊದಲು ಭಾಷಾ ನಿರಭಿಮಾನ ಆಗಿತ್ತು. ಈಗ ಕನ್ನಡಿಗರು ಜಾಗೃತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಭಾಷಾ ಅಭಿಮಾನ ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಅಸಲಿಗೆ ಕನ್ನಡಿಗರದ್ದು ಸೌಮ್ಯ ಸ್ವಭಾವ. ಆದರೆ ಸೌಮ್ಯವಾದವೂ ತೀವ್ರತೆಗೆ ತಿರುಗಲಿಕ್ಕೆ ಪ್ರಚೋದನೆ ಕೂಡಾ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಈಗ ಕರುಣಾನಿಧಿ ನೀಡಿರುವ ಧೋರಣೆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾದಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುವಂಥದ್ದು. ತಮಿಳರದ್ದು ಭಾಷಾ ಉಗ್ರವಾದ. ಈ ಉಗ್ರವಾದ ಉಭಯತರರಿಗೂ ಉತ್ತಮವಾದದ್ದಲ್ಲ. ಕರುಣಾನಿಧಿಗೆ ವಯಸ್ಸಾದ್ರೂ ಬುದ್ಧಿ ಬಲಿತಿಲ್ಲ, ಬಂದಿದ್ದರೆತಾನೇ ಬಲಿಯೋದು..? ಭಾಷೆ, ನೆಲ,ಗಡಿ, ಜಲ, ಧರ್ಮ ಎಲ್ಲವುಗಳು ಅಫೀಮಿನಂತೆ. ಒಮ್ಮೆ ಅದರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸತೊಡಗಿದಾಗ ಬುದ್ಧಿ ಕುರುಡಾಗುತ್ತದೆ. ಸೌಹಾರ್ದತೆ ಬಯಸುವ ನೆಲದ ಎಲ್ಲರೂ ಹಿರಿತನ, ಮುತ್ಸದ್ದಿತನ, ವಿವೇಚನೆ ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡಿರಬೇಕು. ಅವಿವೇಕ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಈ ಒಣ ಪ್ರತಿಷ್ಟೆ ರಾಜಕೀಯದ ಧುರೀಣರಿಗೆ ನಾಯಕತ್ವದ, ವೋಟಿನ ರಾಜಕೀಯದ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನ, ಪುಕ್ಕಟೆ ಒದಗಿಸುತ್ತವೆ ಅಷ್ಟೇ. 

     ಹೊಗೇನಕಲ್ ಜಲಪಾತ ವಿವಾದ ಹೊಗೆಯಾಡಲಿಕ್ಕೆ ತಮಿಳ್ನಾಡಿನ ಕೊಡುಗೆ ಅಪಾರ. ಆದರೆ ವಿವಾದಗಳಲ್ಲಿ, ವಿವೇಚನಾ ರಾಹಿತ್ಯದ ಹೇಳಿಕೆಗಳಿಂದ ನಷ್ಟಕ್ಕೆ, ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಈಡಾಗುವವರು ಮಾತ್ರ ಅಮಾಯಕ ಜನ. ಈಗ ಆಗುತ್ತಿರುವುದೂ ಅದೇ. ಕರ್ನಾಟಕ ರಕ್ಷಣಾ ವೇದಿಕೆಯವರು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ತಮಿಳು ಚಿತ್ರ ಪ್ರದರ್ಶನ ಬಂದ್‌ಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ‘ಕ್ರಿಯೆಗೆ ತಕ್ಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ’ ಇರುತ್ತದೆ ಎನ್ನೋದನ್ನ ಕರುಣಾನಿಧಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ಒಳಿತು. ರಾಜ್‌ಕುಮಾರ್ ಅಪಹರಣವಾದಾಗ ಬೆಂಗಳೂರು ಸ್ತಬ್ಧವಾಗಿದ್ದನ್ನ ಮಾನ್ಯ ಕರುಣಾನಿಧಿಯವರು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಒಳ್ಳೇದು. ತಮಿಳ್ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಆ ತಲೆಕೆಟ್ಟ ಕರುಣಾನಿಧಿ ಅವಿವೇಕದ ಅತಿರೇಕದ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿದರೆ, ಇಲ್ಲಿನ ತಮಿಳರೇನು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ಅವರನ್ನ ಹಿಂಸಿಸಲಿಕ್ಕೆ ಅನ್ನೋದು ಹಲವು ತಮಿಳರ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಆದರೆ, ಹಕ್ಕು ಚಲಾವಣೆಗೆ ನಿಂತಾಗ ಸರಿ ತಪ್ಪುಗಳು ಗೌಣವಾಗುತ್ತವೆ. ಕೇವಲ ಪ್ರತಿಷ್ಟೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಈಗ ಆಗುತ್ತಿರುವುದೂ ಅದೇ. ಆದರೆ, ತಮಿಳರೇನೂ ಸಾಚಾ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಲ್ಲ. ಪ್ರಭುತ್ವ, ಹಕ್ಕು ಚಲಾವಣೆಗೆ ನಿಂತಾಗ ಎತ್ತಿದಕೈ. ನಿದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ, ಬೆಂಗಳೂರಿನ H.A.L, N.A.L ಸರಕಾರೀ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ. ಅರ್ಧಕ್ಕರ್ಧ ತಮಿಳರೇ ತುಂಬಿದ್ದಾರೆ.  ಕಸ ಹೊಡಿಯೋ ಜವಾನರಿಂದ ಹಿಡಿದು ಅಡಿಗೆ ಮಾಡೋ ಭಟ್ಟ, ಕಾಂಟ್ರಾಕ್ಟರು, ಎಲ್ಲರೂ ತಮಿಳರೇ. ಕನ್ನಡದವರಿಗೇನು ಈ ಕೆಲಸಗಳು ಬರುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಅರ್ಹರಲ್ಲವೇ? ತಮಿಳರು ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಮೆರೆಯಲು ಕಾರಣವೇನು? ಅದೂ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ? ದೆಹಲಿ ರಾಜಕೀಯ ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಕೇಂದ್ರವನ್ನ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಅಲ್ಲಾಡಿಸುವ ತಮಿಳರು ಯಾವ ಮಟ್ಟಕ್ಕಾದರೂ ಇಳಿಯಬಲ್ಲರು.  ಈ ಸರಕಾರಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಆಗಾಗ ಕನ್ನಡಿಗ, ತಮಿಳರ ಮಧ್ಯೆ ವಾಗ್ವಾದ, ಜಗಳಗಳು ನೆಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ. N.A.L. ನಲ್ಲಿ ಟಿಫನ್ ಚೀಟಿ ಕೊಡುವ ತಮಿಳ ಅನ್ನ-ಸಾಂಬಾರ್ ಅಂದರೆ ಮುಖ ಮುಖ ನೋಡ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಸಾಂಬಾರ್‌ಭಾತ್ ಅಂತಾನೇ ಅನ್ನಬೇಕು. ರಾಗಿ ಮುದ್ದೆ ಕೊಡು ಅಂದ್ರೂ ಹೀಂಗೇನೇ ಸತಾಯಿಸುತ್ತಾನೆ. ರಾಗಿ ಬಾಲ್ ಅನ್ನಬೇಕಂತೆ..! ಆತನಿಗೇನೂ ಕನ್ನಡ ಪದಗಳೇನೂ ಅಪರಿಚಿತವಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿನವರು ತನಗೇ ‘Adjust’ ಆಗಲೆನ್ನುವ ಬಯಕೆ. ಇದನ್ನ ತಮಿಳರ ಹಟಮಾರಿತನ, ಪುಂಡಾಟಿಕೆ, ಉಗ್ರವಾದವೆನ್ನದೇ ಮತ್ತೇನನ್ನಬಹುದು? 

    ‘ಕರ್ನಾಟಕ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ’ ಅನ್ನೋ ಘೋಷಣೆ ಮುಗಿಲು ಮುಟ್ಟುವುದಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡಪರ ಕಾಳಜಿ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ.  ಕನ್ನಡಿಗರ ಕಾರ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿರುವ ‘insecurity’ ಕೂಡಾ ಕಾರಣ. ಕನ್ನಡದವರ ಕೆಲಸಗಳನ್ನ ಕಬಳಿಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು, ಕನ್ನಡನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರನ್ನೇ ಎರಡನೇ ದರ್ಜೆಯ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನಾಗಿ ನೋಡುವುದು ಎಲ್ಲವೂ ಕಣ್ನಿಗೆ ರಾಚುವಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿವೆ. ಕರ್ನಾಟಕ ರಕ್ಷಣಾ ವೇದಿಕೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಿದ್ದರೆ, ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ತಮಿಳರ ಉಪಟಳ, ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಇನ್ನೂ ಮುಗಿಲಿಗೇರುತ್ತಿತ್ತು.  ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೊಂದು, ಕನ್ನಡದವರಿಗೊಂದು ಸಂಸ್ಥೆ ಇಲ್ಲ ಅಂತಾ ಹೋಗಿದ್ರೆ, ಪರಭಾಷಿಕರ ಉಪಟಳ ಸಹಿಸಲಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

    ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿರುವ, ಅದರಲ್ಲೂ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ತಮಿಳರು ಹೀಗೆ ಅಡಕತ್ತರಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ, ಸೌಹಾರ್ದತೆಯ ಮಂತ್ರ ಜಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅದೇ ತಮಿಳ್ನಾಡಿಗೆ ಹೋದಾಗ, ಕರ್ನಾಟಕದ ವಿರುದ್ಧ ಕಿಡಿಕಾರದಿದ್ದರೆ ಹೇಳಿ. ಇದೆಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ನೆರೆ ರಾಜ್ಯದ ‘ಉಗ್ರವಾದ’. ತಮಿಳರದ್ದು ಎಲ್ಲಿ ಹೋದರೂ ಅಲ್ಲಿನ ನೆಲದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವ ಜಾಯಮಾನದವರಲ್ಲ. ಪಕ್ಕದ ಶ್ರೀಲಂಕಾದಲ್ಲೂ ತಮಿಳು ಉಗ್ರರ ಹೋರಾಟ ನೆಡೆದೇ ಇದೆ. ನೆರೆಯ ಆಂಧ್ರದ ಹಲವಾರು ಮಂದಿ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಹಲವರ ಬಗೆಗೂ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅಸಹನೆಗಳಿವೆ. ರೆಡ್ಡಿಗಳು ಮಾಡಿದ, ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಹಗರಣಗಳು, ಭೂ ಕಬಳಿಕೆಗಳು ಒಂದೇ ಎರಡೇ? ಆದರೂ ಆಂಧ್ರದವರ ಬಗೆಗೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ದುಷ್ಮನಿ ಇಲ್ಲ. ಬೆಳಗಾವಿ ಗಡಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿರುವ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ತಂಟೆ ತೆಗೆದರೂ ಸಂಬಂಧ ಅಷ್ಟೇನೂ ಹಳಸಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ತಮಿಳ್ನಾಡು.. ಊಹೂಂ. ಹಂಗಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ತಮಿಳ್ನಾಡಿನ T.N. ಸಿರೀಸಿನ ಗಾಡಿಗಳನ್ನ ಕಂಡಾಗ ಅಸಹನೆಯ ಕಿಡಿ ಹೊತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಯಾವ ಗಾಡಿಗಳ ಮೇಲೂ ಕನ್ನಡದ ಊರಿನ ಹೆಸರುಗಳು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ರೆ, ಕರ್ನಾಟಕದಿಂದ ತಮಿಳ್ನಾಡಿಗೆ ಹೋಗುವ ಕೆ.ಎಸ್.ಆರ್.ಟಿ.ಸಿ.ಬಸ್ಸುಗಳು ಕನ್ನಡ ತಮಿಳು ಎರಡೂ ಭಾಷೆಗಳನ್ನ ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಇನ್ನು ಟ್ರೈನು ಬೋರ್ಡು ನೋಡಿ ಒಮ್ಮೆ. ತಮಿಳ್ನಾಡಿಗೆ ಹೋಗುವ ಟ್ರೈನಿನ ಮೇಲೆ ಊರುಗಳ ಹೆಸರುಗಳು ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಇಂಗ್ಳೀಷಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತವೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಬಿಡುವ ಟ್ರೈನುಗಳೂ.

    ವಿವಾದ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟಿನಲ್ಲಿರುವಾಗ ಯೋಜನೆಗೆ ಶಂಕು ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿದ್ದು ನ್ಯಾಯಾಂಗ ನೀತಿ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯಲ್ಲವೇ? ಕನ್ನಡಿಗರನ್ನು ಕೆರಳಿಸುವ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿ, ಕನ್ನಡಿಗರು ಮತ್ತು ತಮಿಳರ ನಡುವೆ ಜಗಳ ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿ ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭ ಪಡೆಯುವುದು ಮತ್ತು ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿ ಸರ್ಕಾರದ ಅನುಪಸ್ಥಿತಿಯ ಉಪಯೋಗ ಪಡೆಯುವುದು, ಮುಂದಿನ ಚುನಾವಣೆಗೆ ಸಿದ್ಧವಾಗುವುದು ಎಲ್ಲವೂ ಕರುಣಾನಿಧಿಯ ಅಜೆಂಡಾದಲ್ಲಿ ಸೇರಿವೆ. ಇನ್ನು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ತಮಿಳರು ಕನ್ನಡ ಬಾವುಟ ಹಿಡಿದು ಓಡಾಡುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಂದರೂ ಬರಬಹುದು.

ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಧಮಕಿಗಳಿಗೆ, ಧಮಕಿಗಳಿಂದಲೇ ಉತ್ತರಿಸಬೇಕಲ್ಲವಾ?