ಇನ್ನು 10 ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಚೀನಾ ನಡುವೆ ಸಂಭವನೀಯ ಯುದ್ಧ?

ಚೀನಾದ ತಗಾದೆ ಶುರುವಾದಮೇಲೆ ಭಾರತ ೬೪ ಸಾವಿರ ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಸೇನೆಗೆ ಹೊಸ ಆಯಾಮ ನೀಡುವ ಯೋಜನೆಗೆ ಅಸ್ತು ಎಂದಿದೆ. ಸಾವಿರಾರು ಸೇನೆಯ ತುಕಡಿಗಳನ್ನ ಹೊಂದಿದ ಸ್ಟ್ರೈಕಿಂಗ್ ಕಾರ್ಪ್ ನಿಯೋಜಿಸಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದೆ. ಹಿಂದಿನ ವಾರದ ದಿ ವೀಕ್ ಪ್ರಕಟಿಸಿರುವ ಸೇನಾ ವಲಯದ ಅಭಿಮತದ ಪ್ರಕಾರ ಚೀನಾ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಎರಗಿ ಬರುವುದು ಅಷ್ಟೇನೂ ಸುಲಭದ ಕೆಲಸವೇನಲ್ಲ. ಚೀನೀಯರು ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿದರೆ, ಭಾರತವು ಚೀನಾದ ದುರ್ಬಲ ವಲಯಗಳ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಲಿದೆ. ಟಿಬೆಟ್ ಮೂಲಕ ಸಾವಿರಾರು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಉದ್ದದ ರೈಲು ಮಾರ್ಗ ನಿರ್ಮಿಸಿ ಸೇನೆಯನ್ನ, ಜನರನ್ನ ವಾಯುಪುತ್ರನ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಬೀಗುತ್ತಿರುವ ಚೀನಾ ಅದೇ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಕಳವಳಗೊಂಡಿದೆ. ಟಿಬೆಟ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ರೈಲು ಮಾರ್ಗ ಹಲವಾರು ಸೇತುವೆಗಳನ್ನ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಾಡು. ಎಷ್ಟೇ ಎತ್ತರದಿಂದ ನೋಡಿದರೂ ನೆಲ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ನಾಲ್ಕು ಸೇತುವೆಗಳನ್ನ ಒಡೆದು ಹಾಕಿದರೆ ಚೀನೀಯರು ಸೇನೆಯನ್ನ ಜಮಾವಣೆ ಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ ರೈಲನ್ನ ಬಳಸಲಿಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಅವನ್ನ ಮರು ನಿರ್ಮಿಸಿ ರೈಲು ಚಲಿಸುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ವಾರಗಳೇ ಬೇಕಾಗುತ್ತವೆ. ಜೊತೆಗೆ, ಟಿಬೆಟಿನಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವ ನದಿಗಳಿಗೆ ರಾತ್ರೋ ರಾತ್ರಿ ಸೇತುವೆಗಳನ್ನ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವ ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮದ, ಚಾಣಾಕ್ಷ, ಸಮರ್ಥ ಎಂಜಿನಿಯರುಗಳ ಬಳಗವಿದೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ. ನಮ್ಮ ಸೇನೆಯ ಎಂಜಿನಿಯರುಗಳ ಈ ಎಲ್ಲ ವಿಶೇಷಣಗಳೂ ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಸಂಭವಿಸಿದ ಉತ್ತರಾಖಂಡದ ಪ್ರಾಕೃತಿಕ ಅವಗಢದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಾಬೀತಾಗಿದೆ.

Sino India War in another 10 months - report by headlinestoday

ಇವತ್ತಿನ ಸುದ್ದಿ – ಇನ್ನು ಹತ್ತು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಚೀನಾ ಯುದ್ಧ ಸಂಭವ – ಹೆಡ್‍ಲೈನ್ಸ್ ಟುಡೇ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ. ಜೊತೆಗೆ ಮಿಲಿಟರಿ ಜರ್ನಲ್‌ಗಳ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನ ಆಧಾರವಾಗಿ ಸೇರಿಸಿದೆ. ಯುದ್ಧವೇನಾದರೂ ಸಂಭವಿಸಿದರೆ, ಅದು ಸೇನೆಯ ಮೂರು ವಿಭಾಗಗಳ ಮುಖಾಮುಖಿ ಅಂತಾ ಅಂದುಕೊಂಡರೆ ತಪ್ಪು. ಇನ್ನೊಂದು ಮಜಲಿದೆ. ವಿದ್ಯುತ್ಕಾಂತೀಯ ವಲಯದ ಯುದ್ಧ. electromagnetic war. ತನ್ನ ಶತೃ ದೇಶದ ಸಂವಹನವನ್ನೇ ಬಂದ್ ಮಾಡುವುದು. ಅವರು ಬಳಸುವ ಫ್ರೀಕ್ವೆನ್ಸಿ ಬ್ಯಾಂಡ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಅನಪೇಕ್ಷಿತವಾದ ದೋಷಗಳನ್ನ ಸೇರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಮಾಹಿತಿ ಕದಿಯುವುದು. ಸರಳವಾದ ನಿದರ್ಶನ ಕೊಡುವುದಾದರೆ, ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರ ಮನೆಗೆ ಒಂದು ಹೂ ಗುಚ್ಛವನ್ನ ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ಕಳಿಸಿರುತ್ತೀರಿ. ಆದರೆ, ಅದು ಅವರನ್ನ ಮುಟ್ಟುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಕಸದ ಬುಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿತವಾಗಿದ್ದರೆ? ಇದನ್ನೇ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ noise ಅನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಎಂಥಾ ವಿಪರ್ಯಾಸ ಅಂದ್ರೆ ನಾನು ಇದನ್ನ ಫೇಸ್ ಬುಕ್ಕಿನ ಭಿತ್ತಿಯಮೇಲೆ ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಬಳಸುತ್ತಿರುವ ಎಂಟಿಎಸ್ ಕಂಪನಿಯ ಮೋಡೆಮ್ ಹುವೇಯ್ ಕಂಪನಿ ಉತ್ಪನ್ನ..! ನಾವು ಟೆಲಿಕಾಂ ನೆಟ್‍ವರ್ಕನ್ನ ಮಾತ್ರ ಆರಿಸಬಹುದು. ಅದರ ಹಾರ್ಡ್‌ವೇರ್ ಉತ್ಪಾದಕನನ್ನ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಕಾಶ್ಮೀರ, ಸಿಕ್ಕಿಂ ನಮಗೆ ಒಂದು ಥರಾ ಕಂಡರೆ ಚೀನೀಯರಿಗೆ ಒಂದು ಥರಾ ಗೂಗಲ್ ಭೂಪಟದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ. ಗೂಗಲ್‌ನಂಥ ಕಂಪನಿಯನ್ನೇ ಚೀನಾ ಸದೆಬಡೆದು ತನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಚೀನೀ ಕಂಪನಿಯನ್ನ ಬಿಟ್ಟೀತಾ ಚೀನಾ? ಹಾರ್ಡ್‌ವೇರ್ ಕೋಡಿಂಗ್ ಡೀಕೋಡಿಂಗ್, ವಿನ್ಯಾಸ, ದೋಷಗಳು, ಎಲ್ಲವನ್ನ ಕಸಿದುಕೊಂಡರೆ ಏನು ಗತಿ?

ಇದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ಒಂದು ಮಗ್ಗುಲಿದೆ. ಎಂಟಿಎಸ್ ರಿಲಾಯನ್ಸ್ ಕಂಪನಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿರುವ ಹಲವು ಕಂಪನಿಗಳ ಡೇಟಾಕಾರ್ಡ್/ಮೋಡೆಮ್‌ಗಳು ಹುವೇಯ್ ಕಂಪನಿಯವು. ಆಗಸ್ಟ್ ೮ ರಂದು ಡಿಜಿಟಲ್ ಟ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಿರುವ ಲೇಖನದ ಲಿಂಕನ್ನೂ ಕೂಡಾ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ ಓದಿ. ಅಮೇರಿಕಾದ ಸಿ.ಐ.ಎ ಮತ್ತು ಎನ್.ಎಸ್.ಎ.ನ ಹಿಂದಿನ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ಮೈಕೆಲ್ ಹೆಡೆನ್ ಚೀನೀ ಟೆಲಿಕಾಂ ಕಂಪನಿಗಳು ಅಮೇರಿಕಾದ ಭದ್ರತೆಗೆ ಆತಂಕಕಾರಿ ಅಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅಮೇರಿಕಾವೇ ಚೀನಾ ಕಂಡು ಬೆಚ್ಚಿ ಬೀಳುತ್ತಿದೆ. ಇನ್ನು ಬಗಲಲ್ಲಿರುವ ಭಾರತ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕುಳಿತಿರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಅಲ್ಲಿಗೆ, ಭಾರತದ ಅಷ್ಟು ಕೋಟಿ ಚೀನಾ ನಿರ್ಮಿತ ಡೇಟಾ ಕಾರ್ಡುಗಳು, ಮೊಬೈಲುಗಳ ಕತೆ ಏನು? ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ.

ಚೀನಾ ಜೊತೆಗಿನ ಸಂಭವನೀಯ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಇನ್ನು ಹತ್ತು ತಿಂಗಳಿದೆ. ಯಾವ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಎಗರಿ ಬೀಳಲಿದೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಹೊರಟುನಿಂತ ರಕ್ಷಣಾ ಸಚಿವ ಎ.ಕೆ. ಆಂಟನಿ ಚೀನಾ ತಲುಪುವ ಮೊದಲೇ ಅಲ್ಲಿಯ ಜನರಲ್ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಒಂದು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನೂ ಯುಪಿಎ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ..! ಇನ್ನೊಂದು ವರ್ಷವಾದಮೇಲೆ ಮೋದಿಯವರು ಜನಬೆಂಬಲದಿಂದ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿ ಆರಿಸಿ ಬಂದರು ಎಂದೇ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಅಂಬಾನಿಗಳು ಮೋದಿಯವರನ್ನ ಎಷ್ಟೊಂದು ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ ಅಂದ್ರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಹಿಂದೆ ನೂರು ಪಟ್ಟು ಪ್ರತಿಫಲ ನಿರೀಕ್ಷಿಸದೇ ಇರಲಿಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಅಂಬಾನಿಗಳು ವ್ಯಾಪಾರೀ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯಿಂದ ದೇಶದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯನ್ನ ಬಲಿಕೊಡುವುದಿಲ್ಲವೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಏನು ಖಾತರಿ?

ಕೊನೆಗೆ ಒಂದು ಮಾತು. ಈಗ ಅನುಮತಿಸಿರುವ ೬೪ ಸಾವಿರ ಕೋಟಿಯ ಯೋಜನೆಗೂ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ, ಕಮೀಷನ್ನಿನ ವಾಸನೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತದೆ. ಇಷ್ಟು ದಿವಸ ಇಲ್ಲದ್ದು ಒಂದೇ ಸಲಕ್ಕೆ ದೇಶ ಪ್ರೇಮ ಅತಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಅರವತ್ನಾಕು ಸಾವಿರ ಕೋಟಿ ಅಂದ್ರೆ ಸುಮ್ನೇನಾ? ಸಧ್ಯಕ್ಕೀಗ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಎಷ್ಟೊ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ಎಂಜಿನಿಯರುಗಳಿಗೆ ಕೆಲಸವಿಲ್ಲ. ಕಾರಣ ಆರ್ಥಿಕ ಹಿಂಜರಿತ. ಬೇರೆ ದೇಶಗಳಿಂದ ಯುದ್ಧೋಪಕರಣಗಳನ್ನ ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ನಮಗೆ ಎರಡು ರೀತಿಯಿಂದ ಹೊಡೆತ.
ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ನಮಗೆ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮವರು ಮೇಂಟೇನೆನ್ಸ್ ಎಂಜಿನಿಯರುಗಳಾಗುತ್ತಾರೆಯೇ ಹೊರತು ಡಿಸೈನ್ ಎಂಜಿನಿಯರುಗಳಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಹಿಂದೆ ಉಳಿಯುತ್ತೇವೆ.
ಎರಡನೆಯದಾಗಿ. ನಾವು ಸ್ವಂತ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಮೇಲೆ ಯುದ್ಧೋಪಕರಣಗಳನ್ನ ನಮಗಾಗಿ ತಯಾರಿಸುವುದನ್ನ ಕಲಿಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಹೊರ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಮಾರಲಿಕ್ಕೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಲಾಭವೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಸರ್ಕಾರಗಳು ದೇಶೀಯಾವಾಗಿ ಯುದ್ಧೋಪಕರಣಗಳನ್ನ ತಯಾರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಲಿ. ಇದು ಅತಿ ನಿಧಾನವಾದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ. ಒಂದೇ ದಿವಸದಲ್ಲಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳನ್ನ ಕಲಿಯಲಿಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇವತ್ತು ಶುರು ಮಾಡಿದರೆ, ಇನ್ನು ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಂತಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಜೊತೆಗೆ, ದಂಡಿಯಾಗಿ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕಾಲೇಜುಗಳನ್ನ ಕಟ್ಟಲಿಕ್ಕೆ ಅನುಮತಿ ಕೊಟ್ಟು, ಆ ಹುಡುಗರು ಮೊದಲ ಸೆಮಿಸ್ಟರಿನಲ್ಲೇ ಫೇಲಾಗಬಾರದು, ಕಾಲೇಜು ಫೀಸು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತದೆ ಅಂತಾ ಪ್ರತಿ ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಹದಿನಾರು ಮಾರ್ಕ್ಸು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಏಕರೀತಿಯ multiple choice questions ಕೊಟ್ಟು ಬೇರೆಯವರಿಂದ ಕಾಪಿ ಹೊಡೆದು ಬರೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟು, ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ಬಡ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್‌ನತ್ತಲೇ ಸುಳಿಯದಂತೆ ಶುಲ್ಕ ಏರಿಸಿ, outdated syllabus ಇಟ್ಟರೆ ಇನ್ಯಾವ ಸೀಮೆ ಎಂಜಿನಿಯರುಗಳು ತಯಾರಾದಾರು?

http://www.digitaltrends.com/mobile/huawei-were-not-a-security-threat-were-just-a-pawn/

ಹಂಪಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾನ್ಯತೆ, ಪ್ರಚಾರ ನಮ್ಮ ಚಿತ್ರದುರ್ಗಕ್ಕೇಕೆ ಇಲ್ಲ?

ಹಂಪಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾನ್ಯತೆ, ಪ್ರಚಾರ ನಮ್ಮ ಚಿತ್ರದುರ್ಗಕ್ಕೇಕೆ ಇಲ್ಲ? ನಾನು ಕಂಡುಕೊಂಡ ಅಂಶಗಳು.

೧. ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರದುರ್ಗದ ಅದ್ಭುತ ಕೋಟೆ, ಗವಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಇಲ್ಲ.
೨. ಸರ್ಕಾರದಿಂದಲೂ ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ನಡೆದಿಲ್ಲ.
೩. ಆನ್ ಲೈನ್ ಫೋರಂಗಳಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರದುರ್ಗದ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆಯಾಗಿಲ್ಲ.

chitradurga fort

Chitradurga fort

ವಿದೇಶಿಯರಿಗೆ ಏನು ಬೇಕು?
೧. ಸ್ಥಳದ ಬಗ್ಗೆ ಸರಿಯಾದ ಮಾಹಿತಿ, ಆಸಕ್ತಿಕರ ಪ್ರೇಕ್ಷಣೀಯ ಅನ್ನಿಸುವಷ್ಟು ಯಾರಾದರೂ ಬರೆದ ಆಪ್ತ ಬರಹಗಳು ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸ.
೨. ಹತ್ತಿರದ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣದ ಮಾಹಿತಿ, ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಇರುವ ದೂರದ ಮಾಹಿತಿ, ಉತ್ತಮವಾದ ಊಟ ವಸತಿ ಸೌಕರ್ಯ, ಹೋಗಿ ಬರಲಿಕ್ಕೆ ತಗಲುವ ಸಮಯ.
೩. ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಸೆಂಟರ್‌ಗಳ ಕುರಿತು ಮಾಹಿತಿ.
೪. ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣ, ರೈಲ್ವೇ ನಿಲ್ದಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಹಿತಿ ಕೇಂದ್ರಗಳು.
೫. ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ನಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಇಂಗ್ಳೀಷ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ಮಾಹಿತಿ ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ, ಮತ್ತು ಅದನ್ನ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಿರುವ ರೀತಿ ಅನಾಕರ್ಷಕವಾಗಿದೆ. ಆಕರ್ಷಕ ವೆಬ್ ಸೈಟನ್ನ ನಿರ್ಮಿಸುವುದೂ ಕೂಡ ವಿದೇಶೀಯರನ್ನ ಚಿತ್ರದುರ್ಗಕ್ಕೆ ಬರಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಕ್ಕೆ ಸಹಕಾರಿ.

ಸರ್ಕಾರ/ಸ್ಥಳೀಯ ಆಡಳಿತ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?
೧. ಚಿತ್ರದುರ್ಗದ ಬಗ್ಗೆ ಅದ್ಭುತವಾದ ಫೋಟೋಗಳನ್ನ ವಿಖ್ಯಾತ ಫೋಟೋಗ್ರಾಫರ್‌ಗಳಿಂಗ ತೆಗೆಸಿ ರಾಷ್ಟ್ರ ಮಟ್ಟದ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಜಾಹಿರಾತು ನೀಡಬೇಕು.
೨. ಚಿತ್ರದುರ್ಗದ ಕೋಟೆಯ ಕುರಿತು ಫೋಟೋಗ್ರಾಫಿ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಏರ್ಪಡಿಸಬೇಕು. ಐವತ್ತು ಸಾವಿರದಿಂದ ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿ ಬಹುಮಾನವಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲ ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ ಮ್ಯಾಗಜೀನ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಜಾಹಿರಾತು/ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಬೇಕು. ಸ್ಪರ್ಧೆಯಿಂದ ಬರುವ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಫೋಟೋಗಳನ್ನ ಜಾಹಿರಾತುಗಳಿಗೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
೩. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ವಿದೇಶೀಯರು ಬಂದಾಗ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಹೇಗೆ ಸೌಜನ್ಯಯುತವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಬೇಕು ಅನ್ನುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲ ಸರ್ಕಾರಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ, ಮಾಹಿತಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ, ಬಸ್ ಕಂಡಕ್ಟರುಗಳಿಗೆ ತರಬೇತಿ ನೀಡಬೇಕು.
೪. ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ, ವಿದೇಶಿಯರ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸಬೇಕು. ಸ್ಥಳೀಯ ಕಿಡಿಗೇಡಿಗಳಿಂದ, ದುಷ್ಕರ್ಮಿಗಳಿಂದ ಯಾವುದೇ ಕಿರಿಕಿರಿ ಅಥವಾ ದೌರ್ಜನ್ಯ ನಡೆಯದಂತೆ ಸೂಕ್ತ ಭದ್ರತೆ ಒದಗಿಸಬೇಕು.

ಜನತೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?
೧. ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬರುವ ಪ್ರತಿ ವಿದೇಶಿ ಯಾತಿಕನ ಕೈಯಲ್ಲೂ ಲವ್ಲಿ ಪ್ಲಾನೆಟ್ ಡಾಟ್ ಕಾಂ(lovelyplanet.com) ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಭಾರತದ ಕುರಿತಾದ ಪುಸ್ತಕವಿರುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರದುರ್ಗದ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನ ಸೇರಿಸಲಿಕ್ಕೆ ಮನವಿ ಪತ್ರವನ್ನು ಕಳಿಸಬೇಕು. ಜೊತೆಗೆ ಫೋಟೊಗಳನ್ನು ಕಳಿಸಿಕೊಡಬೇಕು.
೨. ಆನ್ ಲೈನ್ ಫೋರಂಗಳಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರದುರ್ಗದ ಬಗ್ಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನ ಬರೆಯಬೇಕು. ಛಾಯಾಚಿತ್ರಗಳನ್ನ ಹಾಕಬೇಕು.
೩. ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ಫೋರಂಗಳಲ್ಲಿ ಜನತೆ ಭಾಗವಹಿಸಿ ಚಿತ್ರದುರ್ಗದ ಅದ್ಭುತ ಫೋಟೋಗಳನ್ನ ಶೇರ್ ಮಾಡಬೇಕು.

ಇವೆಲ್ಲವುಗಳನ್ನ ಮಾಡಿದಲ್ಲಿ, ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮದಿಂದ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಣದ ಒಳಹರಿವು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ನಗರದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನ ಬಲಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಚಿತ್ರದುರ್ಗದ ಸಂಸದ, ಯುವ ರಾಜಕಾರಣಿ ಜನಾರ್ಧನ ಸ್ವಾಮಿ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ತುರ್ತಾಗಿ ಗಮನವಹಿಸಬೇಕಿದೆ.

ಶುಭಾಶಯಗಳೊಂದಿಗೆ,

ಗಣೇಶ್ ಕೆ.
ಸಹಾಯಕ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರು,
ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ

ಐಪಿಎಲ್ 5 – ಈ ದುರಂತಕ್ಕೆ ಏನ್ ಅಂತೀರಿ?

IPL session 5 logo ಆತ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕಾಲೇಜು ಹುಡುಗ. ಕಾಲೇಜು ಫೀಸ್ ಕಟ್ಟು ಅಂತಾ 50,000 ಕೊಟ್ಟರು. ಆದರೆ, ಆತ ಐಪಿಎಲ್ ಬೆಟ್ಟಿಂಗ್ ಆಡಿ ಐವತ್ತನ್ನ ಲಕ್ಷ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ಹೇಗೆ ಅಂತಾ ಯೋಚಿಸಿ, ಬೆಟ್ಟಿಂಗೆ ಕಟ್ಟಿದ. ಪರಿಣಾಮ? ಅವರಪ್ಪ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ವರ್ಷವೆಲ್ಲ ದುಡಿದ 50,000 ಯಾವನದೋ ಪಾಲಾಯಿತು. ಅವರ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಈಗ ಗೋಳಾಡ್ತಾ ಇದಾರೆ. ಇದು ನಾನು ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಂಡ ಸತ್ಯ ಘಟನೆ.

ಒಂದೇ ಒಂದು ಬಾರಿ ಹುಡುಗರ ಪಿಜಿಗಳು, ಕಾಲೇಜು ಬಾಯ್ಸ್ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಗಳು, ನಾಲ್ಕು ಜನ ಸೇರುವ ವೃತ್ತಗಳು ಎಲ್ಲವನ್ನ ಒಮ್ಮೆ ಅಡ್ಡಾಡಿ ಬನ್ನಿ. ನಿಮಿಷ ನಿಮಿಷಕ್ಕೂ ಬೆಟ್ಟಿಂಗ್. ಐನೂರಕ್ಕೆ D ಅನ್ನೋ ಕೋಡ್ ವರ್ಡ್. ಸಾವಿರಕ್ಕೆ S ಅನ್ನೋ ಕೋಡ್ ವರ್ಡ್. 1 D ಅಂದ್ರೆ 500. 2 D ಅಂದ್ರೆ 1000, 1 S ಅಂದ್ರೆ 1000. 2 S ಅಂದ್ರೆ 2000 ಹಿಂಗೇ ಪಟ್ಟಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಇದರಲ್ಲೂ ಫ್ಯಾನ್ಸಿ ಅನ್ನೋ ಆಟ ಬೇರೆ ಇದೆ. ಪ್ರತಿ ಬಾಲ್ ಮೇಲೆ ಬೆಟ್ಟಿಂಗ್. ಈ ಬಾಲ್ ಫೋರ್ ಹೋಗುತ್ತೆ. ಬೆಟ್ ಕಟ್ತೀಯಾ? ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕೂತಿರುವ ಬುಕ್ಕಿಯ ದನಿ. ಈತ ಇಲ್ಲಿಂದ 2 S ಅಂದ್ರೆ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಬೆಟ್ಟಿಂಗ್. ಬಂತು ಅಂದ್ರೆ 4000. ಹೋಯ್ತು ಅಂದ್ರೆ 2000 ಖತಂ. ಸುಮ್ನೆ ಒಂದು ಆಟ ಆಡಿ ರೊಕ್ಕ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವಂತಿಲ್ಲ. ಸೀಸನ್ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೂ ಆಡಬೇಕು. ಹೊಸಬರಾದರೆ  50,000 ಠೇವಣಿ ಕೂಡಾ ಇಡಬೇಕು. ಅಮೇಲೆ ಆಟ.

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಮಾತುಕತೆಗಳು ನಾಲ್ಕೈದು ಸೆಕೆಂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಆಗುವಂಥದ್ದು. ಬುಕ್ಕಿಗಳು ಜಾಸ್ತಿ ಹೊತ್ತು ಮಾತಾಡಲ್ಲ. ನಿರ್ಧರಿಸಲು ನಿಮಿಷಗಟ್ಲೇ ಟೈಮ್ ಕೂಡಾ ಕೊಡಲ್ಲ. ಬರೀ Guess work ಮೇಲೆ ಹೌದು ಇಲ್ಲಾ ಅನ್ಬೇಕು.

ಹದಿನೈದು ವರ್ಷಗಳ ಇಂಡಿಯಾ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಮ್ಯಾಚು ನಡೆಯಬೇಕಾದ್ರೆ ಹೊರಗಡೆ ನಾವೂ ಒಬ್ನೂ ಅಡ್ಡಾಡ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿದ್ದುದು ಒಂದು ರೀತಿಯ ದೇಶಾಭಿಮಾನ ಅನ್ನಿ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ ಅನ್ನಿ. ಏನಾದ್ರು ಅನ್ನಿ. ಆದ್ರೆ, ಐಪಿಎಲ್ ಬಂದಾದ ಮೇಲೆ ಇಲ್ಲಿರೋದು ಯಾವನು ಫೋರ್ ಹೊಡೆದರು ಯಾವನು ಸಿಕ್ಸ್ ಹೊಡೆದರು ಕುಣಿಯುವ ಚೀರ್ ಗರ್ಲ್ ಮನಸ್ಥಿತಿಯದ್ದು. ಯಾವನಿಗೆ ಏನಾದ್ರೆ ನಮಿಗೇನು? ನಮಿಗೆ ಖುಷಿ ಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ. ಅದು ಯಾವ ಮೂಲದಿಂದ ಬಂದರೂ ಸರಿಯೇ. ಯಾರನ್ನ ತುಳಿದು ಬಂದರೂ ಸರಿಯೇ. ಈ ಮನಸ್ಥಿತಿಗೆ ಯಾವುದೇ ತಾತ್ವಿಕ ತಳಹದಿ ಇಲ್ಲ.

ಪ್ರತಿ ಟೀಮಿನೋರೋ ಪ್ರತಿ ಆಟಗಾರನನ್ನ ಕೋಟಿಗಟ್ಲೇ ಎಣಿಸಿ ಎಣಿಸಿ ಹರಾಜು ಹಾಕಿದರು. ಜನ ಆವಾಗ್ಲೇ ಜೂಜಿ(ಬೀದಿ?)ಗೆ ಬಿದ್ದದ್ದು. ಯಾರ್ ಯಾರೋ ರೊಕ್ಕ ಮಾಡ್ಕತಾರೆ. ನಾವ್ ಯಾಕ್ ಮಾಡ್ಕಬಾರ್ದು? ಅನ್ನೋ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಶುರುವಾಗಿದ್ದೇ ಆವಾಗ. ಲಾಸ್ ವೆಗಾಸ್ ಮನಸ್ಥಿತಿ. ಜೂಜು ಮೋಜು ಇವೆರಡೇ ಜೀವನ.

ಇದೆಲ್ಲ ಸರಿ. ಬಾಯ್ಸ್ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಗಳ ಮತ್ತು ಪಿಜಿ ಗಳಲ್ಲಿ ಹುಡುಗರಿಗೆ ಆಡಲಿಕ್ಕೆ ರೊಕ್ಕವಾದ್ರೂ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರಬೇಕು? ಮನೆ ಖಾಲಿ ಮಾಡಿ ಅಡ್ವಾನ್ಸು ತಗಂಡು ಯಾರದೋ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನು ಬಿಸಾಕಿ ಒಂದು ಕೊಂಪೆಗೆ ರೂಮನ್ನ ಶಿಫ್ಟು ಮಾಡಿ ಅ ರೊಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಐಪಿಎಲ್ ಬೆಟ್ಟಿಂಗ್ ಆಡಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನೂ ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಅಪ್ಪ ಕೊಡಿಸಿದ ಆಂಡ್ರಾಯ್ಡ್ ಮೊಬೈಲು, ವಾಚು, ಪಾಕೆಟ್ ಮನಿ, ಯಾವನ ಹತ್ರ ಇಸ್ಕೊಂಡ ಸಾಲ ಎಲ್ಲವೂ ಐಪಿಎಲ್ ಬೆಟ್ಟಿಂಗ್ ಪಾಲು.

ಮಲ್ಯ ಕುದುರೆ ಬಾಲಕ್ಕೆ ರೊಕ್ಕ ಕಟ್ತಾನೆ. ಅವನ ಮಗ ಕಂಡ ಕಂಡೋರ ಜೊತೆ ರಾತ್ರಿ ಮಲಗ್ತಾನೆ. ಸಿನಿ ತಾರೆಯರು ಇವರೆಲ್ಲರ ತಾಳಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಕುಣೀತಾರೆ. ಆದ್ರೆ, ಯಾವಾನಾದ್ರೂ ಬೀದಿಗ್ ಬಂದಿದ್ ಕೇಳಿದೀರಾ? ಕಿಂಗ್ ಫಿಷರ್ ಮುಳುಗುತ್ತೆ. 7000 ಕೋಟಿ  ಸಾಲ ಅಂತಾರೆ. ಮಲ್ಯ ಎಂದಾದ್ರೂ ಮನೆ ಮಾರೋ ಸ್ಥಿತಿಗೆ, ಏನಾದ್ರೂ ಅಡ ಇಡೋ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದಿದಾನಾ? ಬರಲ್ಲ ಸ್ವಾಮೀ. ಇವೇ ಹುಡುಗರು ರೊಕ್ಕ ಕಟ್ಟಿ ಮೋಸ ಹೋಗೋದು. ಓದೋದು ಬರಿಯೋದು ಬಿಟ್ಟು ಐಪಿಎಲ್ ಬೆಟ್ಟಿಂಗ್ ಅಂತಾ ಜೀವನವನ್ನ ಹಾಳು ಮಾಡ್ಕಂತಿರೋದು. ಎಲ್ಲಿ ರೊಕ್ಕ ಝಣ ಝಣ ಅನ್ನುತ್ತದೋ ಅದರ ಜೊತೆ ಕ್ರೈಮ್ ಕೂಡಾ ಜೊತೆಗೇ ಬರುತ್ತೆ. ಐಪಿಎಲ್ ಬೆಟ್ಟಿಂಗ್ ಕಟ್ಟಿ ರೊಕ್ಕ ಕೊಡದೇ ಹೋದರೆ ಬುಕ್ಕಿಗಳು ಏನ್ ಸುಮ್ನೇ ಬಿಡ್ತಾರಾ? ರೌಡಿಗಳು, ರಿಯಲ್ ಎಸ್ಟೇಟ್ ಕುಳಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಇದರಲ್ಲಿ ಶಾಮೀಲಾಗಿರುವ ಶಂಕೆ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ. ರೊಕ್ಕ ಕೊಡದೇ ಇರೋ ಹುಡುಗರು ಒದೆ ತಿಂತಾರೆ.

ಅಪಾಯಕಾರಿ, ಆಘಾತಕಾರಿ ಮತ್ತು ಚಿಂತನೆಗೀಡುಮಾಡುವ ಸಂಗತಿ ಇದು. ಎಲ್ಲಿಗೆ ಬಂತು ಭಾರತ ಭಾರತದ ಅವನತಿಯ ಆರಂಭ ಶುರುವಾಗಿದೆಯಾ? ಐಪಿಎಲ್ ನಲ್ಲಿನ ಜನ ಕೆಟ್ಟೋರ್ ಇರ್ಬೋದು. ಕ್ರಿಕೆಟ್ ನಿಷೇಧಿಸಬೇಕೇಕೆ ಅನ್ನೋರು ಸ್ವಲ್ಪ ಕೇಳಿಸ್ಕತೀರಾ?